Bier+Randzaken = Lionshead Ice - Verenigde Staten / Pennsylvania
Lionshead Ice
Het elfde bierverhaal in de reeks voor Amerikaanse begrippen stokoude brouwerijen alhoewel The Lion Brewery die ik ga behandelen bestaat sinds 1905. We moeten naar het noordoosten van de staat Pennsylvania en ligt de stad Wilkes-Barre waar de brouwerij te vinden is. Wilkes-Barre is steenkoolmijnstad die betere dagen heeft gekend en nu zo'n 44 duizend inwoners heeft maar na de Tweede Wereldoorlog waren dat er nog 86 duizend inwoners. Een mijnramp en wegtrekkende industrie deed de stad niet veel goed maar zo als veel van dit soort Amerikaanse steden proberen ze zichzelf weer uit te vinden.
In 1912 werd de brouwerij overgenomen omdat het niet goed ging door Ted Smulowitz en Leo Swartz en beide is het vermoedelijk zeker dat ze Duitse afkomst zijn maar ze zijn wel geboren in de Verenigde Staten. Ook veranderde de brouwerijnaam in The Lion Brewery en kwamen met Lion Beer op de markt. Vermoedelijke reden voor de naamswijziging is marketingtechnisch want konden ze wellicht dichter bij een publiek buiten de lokale county komen: minder pleknaam-gebonden, meer merkgericht. De leeuw zelf is een sterk en herkenbaar symbool wat kracht en betrouwbaarheid uitstraalt. Dan is daar die weer de Drooglegging (1919–1933) want die verschijnt in deze reeks elke keer.
Ze probeerden met Near Beer wat bijna-alcoholvrije drank is om die tijd door te komen maar de eigenaar wordt in 1923 opgepakt wegens overtreding van de droogleggingswetten, en de brouwerij komt opnieuw onder curatele. In 1928 wordt de brouwerij opgekocht en die nieuwe eigenaar hield zich ook niet aan de droogleggingswetten waardoor de federale politie een inval deed. Er werd sterke drank gestookt dus de brouwerij werd gesloten. Na de Drooglegging in 1933 namen Ted Smulowitz en Leo Swartz de brouwerij over. Van beide is het vermoedelijk zeker dat ze van Duitse afkomst zijn, maar ze zijn wel geboren in de Verenigde Staten.
In 1936 veranderden ze hun biermerknaam Lion in Gibbons naar een oude directeur van de brouwerij, om het legitimiteit deden ze net als of dat het werd gebrouwen in de niet bestaande Gibbons Brewery. Onder de Gibbons naam werden er Lagers, Ale's en Porters. Maar in 2009 stopten met dat merk maar het was al minder na 1974. In dat jaar verkreeg The Lion Brewery de rechten van de bieren van de ter zielen gegane stadsgenoot, dat 1857 tot 1974 bestond en ooit één van de grootste brouwerij van Pennsylvania was. Dus de Stegmaier merken werden belangrijk omdat dat veel bekender waren.
In 2022 verkocht de brouwerij de rechten en recepten van de Stegmaier aan Susquehanna Brewing Company een craftbrouwer uit Pittston een stadje ten zuiden van Wilkes-Barre. Deze brouwerij die sinds 2010 bestaat is eigendom van nazaten van de Stegmaier Brewery, In de jaren 80 gingen ze van regionale brouwer zich meer richten op contract brouwen wat inhoud voor supermarkten en andere kleinere brouwerijen. Maar er was ook nog ruimte voor een eigen merk Lionshead dat vanaf 1983 bestaat. Vanaf de jaren 90 wordt de brouwerij verkocht aan verschillende private equity-investeerders om de zoveel jaar en de laatste keer was in 2019. Nou komen er wat Lionshead bieren voorbij maar ik heb hun belangrijkste leeuwenkop eerder behandeld in een bierverhaal over de staat Pennsylvania, klik hier om het te lezen.
Lionshead Ice is een Lager volgens het Eisbock procedé waar op het einde van de vergisting wordt gelagerd bij temperaturen iets onder nul, uiteraard levert dit ijskristallen op. Vervolgens worden deze ijskristallen verwijdert en dat zet het gist weer aan het werk, vervolgens vind de gist suikers om omgezet te worden in alcohol. Bij Lagers en In dit geval wordt het 6%, wel wordt de smaak vlakker. Het helder goudkleurige bier heeft een zacht zoete smaak met een verwaarloosbaar bittertje en zeer vlakke tonen van karamel.
Lionshead Light en laat ik nog maar een Light Beer tegen aangooien want het blijft toch een Amerikaans fenomeen. Gepositioneerd als gezond wat waar is als je het bij eentje houdt anders heeft het geen effect. Maar het is goedkoper dan gewone Lagers wat ook een reden is dat het veel gedronken wordt. Lionshead Light de variant van deze brouwerij heeft een alcoholpercentage van 3,9% en de kleur is helder goud. Vlak, zoet en verwaarloosbaar bitter van smaak met lichte tonen van zoete maïs. Oftewel in het vriesvak ermee voor een half uur om het te drinken.
Lionshead IPA kwam er in 2018 om de Lionshead merk mee te laten liften
met de India Pale Ale rage die de craftbier scene domineert overal ter wereld. Dus bij The Lion Brewery kon ook niet achterblijven. Deze India Pale Ale heeft een alcoholpercentage van 6,7% en de kleur is helder goudamber. De smaak is droog bitter met een zoetje en heeft tonen van citrus, karamel en wat vaags den en hars.
Lionshead Pumpkin Ale en laat ik er nog maar een bier op basis van pompoenen er tegen aan gooien want dit bierverhaal is verschenen in november. Omdat menig brouwerij in Noord-Amerika een Pumpkin Ale heeft konden ze in Wilkes-Barre niet achterblijven en kwam met een eigen variant in 2020. Het bier heeft een alcoholpercentage van 5,5% en de kleur is helder amberoranje. De smaak is zoet bitter en heeft tonen van pompoen, kaneel, nootmuskaat en gember.
Dat was een bierverhaal van een brouwerij die door pure koppigheid nog steeds bestaat. Klik hier voor de link en tenslotte nog een filmpje over het bier in de titel en Lionshead Deluxe Pilsner.
Reacties
Een reactie posten